چند روز بعد از قطعی کامل اینترنت در ایران، یکم مکث کردم و با خودم فکر کردم.
پروژهای که از دوران دبیرستان شروعش کرده بودم، تو یکی از همون شبها، بهخاطر قطع اینترنت، عملاً از دسترس خارج شد.
اولش با خودم گفتم مشکلی نیست؛ میشه دوباره دامنه رو گرفت، سرورها رو بالا آورد و ادامه داد. ولی هرچی چند روز گذشت، نظرم بیشتر عوض شد.
پلتفرم کوچیک ماکس فقط با یه هدف ساخته شده بود: دسترسی ساده و راحت ایرانیها به هوش مصنوعی، اون موقعهایی که AI تازه داشت همهگیر میشد.
تلاشم این بود که با یه پلتفرم فارسیمحور و تمیز، راه استفاده از هوش مصنوعی رو برای آدمهای بیشتری باز کنم.
الان، حدود یک سال و نیم بعد از شروع این مسیر، بیش از ۵۰۰۰ نفر حداقل یک بار از ماکس استفاده کردن و ازش کمک گرفتن. و راستش این بخشش همیشه برام باارزش بوده.
اما امروز خیلی چیزها فرق کرده. خیلی از کسبوکارها بهخاطر قطعی اینترنت آسیب دیدن یا کلاً از بین رفتن. از اون طرف، ادامه دادن ماکس برای همون هدف اولیه، بههرحال هزینههای خودش رو داشت.
در عین حال، الان دسترسی مردم به ابزارهای اصلی هوش مصنوعی خیلی راحتتر شده و این اتفاق خوبیه. از اول هم باورم این بود که همه باید بتونن به منبع اصلی وصل بشن، نه نسخههای کپیشده.
برای همین تصمیم گرفتم ماکس رو متوقف کنم. نه به این خاطر که هدفش مهم نبود، بلکه چون حس میکنم زمانش گذشته.
در ادامه، هستهی ماکس رو بهصورت اوپنسورس منتشر میکنم تا شاید برای یادگیری، آموزش یا استفادههای لوکال به کار بیاد.
مسیر بعدی من تمرکز روی ساخت ارزش واقعی با هوش مصنوعیه؛ نه صرفاً کپیکردن ابزارها برای درآمدزایی از محدودیتها.
به امید روز های بهتر ✌️